Over de ‘Health & Wealth’ gospel

Recentelijk kwam ik een aantal goeie sites tegen die uitleg geven over- en waarschuwen tegen de zogenoemde ‘Word of Faith Movement’, in Nederland beter bekend als het ‘Health and Wealth’ evangelie. Als ik daar in mijn kerkelijke omgeving iets over zeg, dan zijn de reacties nogal eens onverwacht fel. De meeste christenen hebben niet zo’n helder beeld hoe de wereld van de ‘ultra-faith movement’ (term van mij) in elkaar zit en eerlijk gezegd weet ik er ook niet het meeste van. Offshoots daarvan en meest bekend in Nederland zijn Beth Moore en Joyce Meyer. Henk van Blijderveen schreef een pittig stukje tekst over deze laatstgenoemde dame, waarvoor dank en waardering mijnerzijds. Beide dames zijn razend populair bij vrouwengroepen. Daarnaast hebben we ook nog wat ik hier wil noemen de ‘ultra-grace movement’. Een soort van mannelijke variant misschien?! In Nederland zijn de meest bekende voorbeelden daarvan wellicht Andrew Wommack en Joseph Prince, die laatste is net als Joyce Meyer veelvuldig te zien op een commerciële tv-zender (RTL). De eerst genoemde twee (B.M. en A.W.) op tal van ‘teaching video’s’ en op de christelijke tv-zender Family7. Die zogenoemde genadeleer beweging, hoe divers ook, komt naar mijn indruk voort, of is een soort van reactie op, een scala aan Word of Faith achtige groepen en bedieningen. Een reactie in de zin van de genade eerst ontvangen en daarna pas uitstappen in geloof, zoals bidden voor genezing, proclamaties e.d.

Dit gezegd hebbende kunnen we ons afvragen of al die bewegingen meer schade brengen dan goed doen. Dat zal moeilijk te meten zijn. Feit is wel dat daar terecht veel over geschreven wordt, vooral in relatie tot het bidden voor zieken. Probleem daarbij is dat de zieke die na gebed ziek blijft, met nieuwe vragen achterblijft. Wat we ons in ieder geval moeten afvragen is of deze en dergelijke bedieningen de facto verdraaiingen van het bijbels evangelie zijn. Anders gezegd, gaat het hier om echte dwaalleraars of gewoon om evangeliepredikers met hier en daar een theologisch vlekje? Ik denk dat die vraag eveneens moeilijk te beantwoorden is. Op internet komen we nogal eens fikse veroordelingen tegen. Zo vinden we op de site van Rejoice Now stevige kritiek op de leringen van Andrew Wommack, o.a. over de rol van de mens in het ‘ontstaan’ van Satan. Nu kan ik daar hier niet inhoudelijk op ingaan, maar toen ik destijds als cursist op de Charis Bijbelschool de video van Andrew Wommack zelf over dit onderwerp te zien kreeg (zo gingen de lessen), vond ik het op zich een hele interessante studie. Ik realiseerde me heus wel dat ik waarschijnlijk met de boeken van Bram van de Beek e.e.a. zou moeten verifiëren, maar vervelend vond ik zijn verhaal beslist niet. In vergelijking zouden we bijvoorbeeld de kritieken eens moeten lezen op het boekje van Bert van Veluw De Satan een noodzakelijk kwaad. Wordt deze PKN predikant ook als dwaalleraar betiteld, omdat hij een dubieus boekje over satan schreef? Ik denk het niet. Meten wij niet vaak met twee maten? Ik wil maar zeggen, een bijbelleraar is al gauw een dwaalleraar, terwijl een nette dominee hooguit een kritische recensie krijgt, maar verder oké bevonden wordt.

Will the Real Gospel Please Stand Up? In dit artikel wordt o.a. Joël Osteen geciteerd. Die had ik nog niet genoemd. Auteur Bill Muehlenberg is hier uitermate kritisch, maar tevens redelijk mild over de persoon Joël Osteen. Deze ziet zichzelf niet zozeer als bijbeluitlegger, maar meer als een soort van motivational coach. Wellicht kunnen we iemand als Joyce Meyer hier ook onder scharen. Het zijn mensen die psychologische principes onderwijzen om jezelf aan te pakken en jezelf een mentale oppepper te geven. Op zichzelf niet verkeerd zullen we maar zeggen. Echter, dit soort onderwijs evangelieverkondiging noemen is natuurlijk uitermate twijfelachtig. Wat mij intrigeert bij Joyce Meyer is dat ik bespeur dat er een vorm van afhankelijkheid bij de luisteraars ontstaat, die niet meer normaal is. Dagelijks kijken mensen naar haar en beluisteren haar boodschappen. Hetzelfde gebeurt met de tv-programma’s van Andrew Wommack. “Je moet het vaak horen…” (om het te kunnen pakken), was een veel gehoorde uitspraak op de bijbelschool. En als je de specifieke geest-ziel-en-lichaam leer van Wommack niet omhelsde, dan hoorde je er niet bij. Je had volgelingen en toehoorders. Ging je overstag op het gebied van zijn specifieke geest-ziel-en-lichaam leer, dan hoorde je er helemaal bij. De acceptatie van die lering had iets weg van een initiatie. Onze geest identiek aan de geest van Christus? Atoom voor atoom? Je moet wel over een rijke fantasie beschikken om dat met droge ogen te kunnen zeggen. Voor Wommack was zijn ‘ontdekking’ op dit vlak totaal levensveranderend.

De lezer zal het mij niet kwalijk nemen, hoop ik, dat ik Beth Moore en Joseph Prince hier verder niet bespreek. De laatste heeft ingang gevonden bij Jong & Vrij in Nederland en ik ken hem alleen van een paar televisieprogramma’s. Van Beth Moore hebben wij thuis een mooi dik boek, in het Nederlands vertaald. Ja, ja…, van de lokale vrouwengroep. Tot mijn vreugde wordt J.I.P. Packer erin geciteerd. Ik ken mevrouw Moore eigenlijk alleen van een paar video’s en begrijp dat ze aansprekend is. Beide sprekers (B.M. en J.P.) vallen onder de noemer Health & Wealth of Prosperity Gospel en de laatste dus vooral bekend als belangrijke exponent van de hyper grace movement. Op internet zijn veel kritische beschouwingen over hun ‘teachings’ te vinden. Hierboven dus twee Nederlandstalige. Vandaag ben ik in een milde stemming (het is midzomer en super warm) en laat ik e.e.a. voor wat het is. Neemt niet weg dat ik het voornemen heb hier nog eens op terug te komen.

Mijn eerste verkenning op Spoorzaken over dit onderwerp komt hiermee tot een einde. Ik zal mij nu niet willen vertillen aan een nog erger fenomeen als Bill Johnson. Diens boeken kun je vertaald in het Nederlands bij Stichting Opwekking krijgen. Onvoorstelbaar. Ik weet niet waar ik moet beginnen om dat te bespreken. En wat moeten we denken van iemand als Rodney Howard-Browne? Hij was ooit een hoofdspreker in Amsterdam op EuroSpirit. Tot mijn verrassing staat voor november 2016 o.a. spreker Jaap Kooij op het programma. Die heeft mij in Schagen ooit de handen opgelegd; alweer 38 jaar geleden. U ziet het, alles loopt nu door elkaar… Tijd om te stoppen. Ik heb overigens niets tegen handen opleggen. Ben er ook niet slechter van geworden. Anderzijds lijd ik toch wel degelijk aan iets van de charismatische verwarring.

 

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s